برخى از اشخاص به طور روزانه به شفاخانه ها رفت و آمد مى كنند تا به قيمت اندك دوا بگيرند (خريدن دوا از طريق كارتها و دفترچه هاى صحى) و سپس آنها را با قيمت گزاف به خارج شفاخانه به فروش برسانند. با توجه به اين كه اين كار گاهى بيمار داخل شفاخانه را از دستيابى به دو محروم مى گرداند؛ در اين صورت:
1. حكم اين اشخاص چيست؟
2. حكم داكترى كه از اين موضوع باخبر است ولى باز هم براى آنان دوا مى دهد چيست؟
3. حكم فروش دو اها چيست؟
4. حكم اموالى كه از طريق فروش به دست مى آيد چيست؟
پاسخ:
همه آنچه ذكر شد جايز نيست؛ زيرا منجر به اختلال نظام عمومى و هرج و مرج و تضييع حقوق ديگران مى شود. با اين سخن حكم اموالى كه از طريق فروش به دست مى آيد نيز روشن مى گردد.