مسأله 1095. اگر فرد از شخصی طلبکار باشد و به او بگوید: «بعد از وفاتم تو را بریء الذمّه نموده یا طلبم را بخشیدم»، در صورتی که ورثۀ بالغ عاقل رشید بعد از وفات طلبکار، این ابراء ذمّه و بخشش را اجازه نمایند، ذمّۀ شخص مدیون بری میگردد.[1]
[1]. در حقیقت اجازۀ ورثه، خود نوعی ابراء ذمّۀ بدهکار از طرف آنان و تنازل از حقّشان میباشد.