مسأله 515. اگر قرارداد اجاره به صورتی که در مسألۀ قبل ذکر شد (اجاره به شرط قرض با رعایت مراجعۀ حکم احتیاط واجب به مرجع دیگر) منعقد شده و دو طرف بخواهند پس از پایان مدّت، بدون ردّ و بدل شدن پول آن را تمدید کنند، چنانچه صاحبخانه مثلاً بگوید: «خانه را برای یک سال دیگر، ماهیانه به فلان مبلغ (کمتر از اجرت المثل) اجاره دادم، به شرط آنکه مبلغی را که از من طلبکاری تا سال دیگر مطالبه نکنی و در پرداخت آن به من مهلت دهی»، چنین قراردادی – مانند آنچه در مسألۀ قبل ذکر شد – بنابر احتیاط واجب جایز نیست و ربا محسوب میشود.
بنابراین، با مراجعۀ مسألۀ فوق[1] به مجتهد جامع الشرایط دیگر – با توضیحات گذشته – میتوانند قرارداد مذکور را به روش فوق تمدید نمایند؛
امّا اگر توافق و قراردادشان به عکس باشد، یعنی مهلت دادن به صاحبخانه به شرط اجاره باشد، مثل آنکه مستأجر به صاحبخانه بگوید: «برای بازپرداخت طلبی که از تو دارم، یک سال دیگر مهلت میدهم، به شرط آنکه منزلت را در این مدّت به مبلغ کمتر از اجرت المثل به من اجاره دهی»، چنین قراردادی بنابر فتویٰ ربوی و حرام است.
بنابراین، با مراجعۀ مسألۀ فوق[1] به مجتهد جامع الشرایط دیگر – با توضیحات گذشته – میتوانند قرارداد مذکور را به روش فوق تمدید نمایند؛
امّا اگر توافق و قراردادشان به عکس باشد، یعنی مهلت دادن به صاحبخانه به شرط اجاره باشد، مثل آنکه مستأجر به صاحبخانه بگوید: «برای بازپرداخت طلبی که از تو دارم، یک سال دیگر مهلت میدهم، به شرط آنکه منزلت را در این مدّت به مبلغ کمتر از اجرت المثل به من اجاره دهی»، چنین قراردادی بنابر فتویٰ ربوی و حرام است.
[1]. اجاره به شرط تمدید دین.