دیۀ ضربه زدن به صورت یا بدن که موجب سرخی، کبودی یا سیاهی شود

مسأله 1418. اگر فرد به «صورت» شخصی سیلی زده یا طور دیگری ضربه وارد کند، چنانچه صورت:
الف. «سرخ» شود، باید «5/1­» مثقال شرعی طلا[1] بابت دیۀ آن بدهد؛
ب. «کبود» شود، باید «3»­ مثقال شرعی طلا بابت دیۀ آن بدهد؛
ج. «سیاه» شود، «6»­ مثقال شرعی طلا باید بابت دیه آن بپردازد.[2]
امّا اگر جای دیگر بدن شخصی را بر اثر زدن، سرخ یا کبود یا سیاه کند باید بابت دیه، «نصف» آنچه را در مورد صورت ذکر شد، بپردازد و در این حکم، «سر» ملحق به بدن است، نه صورت. بنابراین، اگر بدن یا سر[3](غیر از صورت):
الف. «سرخ» شود، باید سه چهارم مثقال شرعی طلا بابت دیۀ آن بدهد؛
ب. «کبود» شود، باید «5/1­»­ مثقال شرعی طلا بابت دیۀ آن بدهد؛
ج. «سیاه» شود، «3»­ مثقال شرعی طلا باید بابت دیۀ آن بپردازد.
شایان ذکر است، در حکم فوق فرقی بین بالغ و نابالغ، زن و شوهر، پدر و فرزند و مانند آن نیست و نیز فرقی بین عمدی یا خطایی بودن آن نمی­باشد.[4]
مسأله 1419. اگر ضربه به گونه ­ای باشد که صورت یا بدن شخص سرخ شده، ولی مدّت اندکی باقی مانده و به سرعت برطرف شود، دیه ندارد.
مسأله 1420. اگر ضربه به گونه ­ای باشد که به خودی خود موجب سرخی پوست می­شود، ولی چون رنگ طبیعی صورت یا بدن فرد مایل به سرخی است، اثر ضربه ظاهر نمی­شود، در این فرض چنانچه فرد به واسطۀ ضربۀ مذکور اذیّت شده، در مورد آن «أرش» ثابت است، وگرنه دیه ندارد.