مسأله 1080. ضامن و کسی که به نفع او ضمانت صورت می­گیرد (مضمون له) باید بالغ و عاقل باشند و نیز سفیه نبوده و ضمانت و قبول آن را با قصد و اختیار انجام دهند.[1]
علاوه بر این، کسی که به نفع او ضمانت صورت می­گیرد (مضمون له) باید جزء سایر کسانی که از تصرّف در اموال خود ممنوع‌ هستند (مانند مفلّس)[2] نباشد.
مسأله 1081. هیچ کدام از شروطی که در مسألۀ قبل ذکر شد، در شخصی که ضامن از او ضمانت می­کند (مضمون عنه) شرط نیست‌؛ پس اگر مثلاً فردی ضامن شود تا بدهی نابالغ یا دیوانه یا سفیه را بپردازد، صحیح است.

[1]. اگر طلبکار محجور باشد (مانند نابالغ یا سفیه یا مجنون)، ولیّ شرعی او با رعایت شرایطی که در فصل «حَجْر» ذکر می‌شود، می­تواند ضمانت را برای وی قبول نماید.
[2]. توضیحات مربوط به این افراد، در فصل «حَجْر» ذکر می‌شود.