مسأله 1003. برای اینکه قرض به صورت صحیح واقع شود، هر یک از قرض دهنده و قرض گیرنده باید نابالغ و دیوانه و سفیه نباشند و قرض دادن و قرض گرفتن را با قصد و اختیار انجام دهند؛
همین طور، قرض دهنده نسبت به مالی که قرض میدهد، مالک یا در حکم مالک (مانند وکیل یا ولیّ شرعی مالک) باشد و نیز جزء سایر افرادی که از تصرّف در اموال خود ممنوع هستند[1](مانند مفلّس) نباشد.
همین طور، قرض دهنده نسبت به مالی که قرض میدهد، مالک یا در حکم مالک (مانند وکیل یا ولیّ شرعی مالک) باشد و نیز جزء سایر افرادی که از تصرّف در اموال خود ممنوع هستند[1](مانند مفلّس) نباشد.
[1]. توضیح مربوط به این افراد، در فصل «حَجْر» ذکر میشود.