مسأله 816. فقیری که خرج سال خود و خانواده‌اش را ندارد، اگر خانه‏ای داشته باشد که ملک او است و در آن سکونت دارد، یا وسیلۀ سواری داشته باشد، چنانچه در حدّ شأن او بوده و عرفاً مورد احتیاج و نیاز وی باشد – هرچند برای حفظ آبرویش – لازم نیست آنها را بفروشد و می‌توان برای کسری مخارجش از وجوهات شرعیّه‌ای که فقر در آن معتبر است – با رعایت شرایط استحقاق آن – به وی پرداخت نمود.
اثاث خانه، فرش، ظرف، لباس تابستانی و زمستانی، ماشین و سایر مواردی که فرد عرفاً به آنها احتیاج دارد نیز، همین حکم را دارد.
امّا اگر در نزد فرد، این اشیاء، بیشتر از مقدار احتیاج عرفی او موجود باشد، مثلاً چند ماشین داشته باشد و مقدار زیادی، کافی برای برطرف شدن احتیاجات طول سال او باشد، فقیر محسوب نمی‌شود.