مسأله 1126. کسی که بر او حواله میشود میتواند با توافق و رضایت حواله دهنده در قبال قبول حواله، مبلغی از وی دریافت کند.[1]
شایان ذکر است، برای تحقّق امر مذکور طرفین میتوانند از قراردادهای ذیل استفاده نمایند:
– استفاده از قرارداد «مصالحه»؛ مثلاً حواله دهنده قبل از تحقّق حواله به عنوان صلح کننده (مُصالِح) بگوید: «مصالحه میکنم فلان مبلغ را بر ذمّۀ خودم، در ازای اینکه حوالۀ مذکور را قبول کنی» و شخصی که به او حواله شده، به عنوان مُتصالِح قرارداد صلح را قبول نماید.
در این صورت، بر مُتصالح قبول حواله لازم میشود و مُصالح نیز مبلغ مورد صلح را به وی بدهکار میشود.
– استفاده از «جُعاله» مثلاً حواله دهنده قبل از تحقّق حواله به شخصی که به او حواله میشود، بگوید: «اگر این حواله را بپذیری، فلان مبلغ به تو میپردازم».
در این صورت، پس از پذیرفتن حواله، حواله دهنده، مبلغ مذکور را به وی بدهکار میشود.
شایان ذکر است، برای تحقّق امر مذکور طرفین میتوانند از قراردادهای ذیل استفاده نمایند:
– استفاده از قرارداد «مصالحه»؛ مثلاً حواله دهنده قبل از تحقّق حواله به عنوان صلح کننده (مُصالِح) بگوید: «مصالحه میکنم فلان مبلغ را بر ذمّۀ خودم، در ازای اینکه حوالۀ مذکور را قبول کنی» و شخصی که به او حواله شده، به عنوان مُتصالِح قرارداد صلح را قبول نماید.
در این صورت، بر مُتصالح قبول حواله لازم میشود و مُصالح نیز مبلغ مورد صلح را به وی بدهکار میشود.
– استفاده از «جُعاله» مثلاً حواله دهنده قبل از تحقّق حواله به شخصی که به او حواله میشود، بگوید: «اگر این حواله را بپذیری، فلان مبلغ به تو میپردازم».
در این صورت، پس از پذیرفتن حواله، حواله دهنده، مبلغ مذکور را به وی بدهکار میشود.
[1]. این مبلغ – در صورت توافق – در ازای «قبول حواله» به شخصی که بر او حواله شده تعلّق میگیرد و مبلغ مذکور، غیر از مال یا مبالغی است که وی میتواند با توجّه به مسألۀ «1120» از حواله دهنده مطالبه نماید.