مسأله 1102. کسی که ضامن میشود میتواند با توافق و رضایت مضمون عنه در قبال قبول ضمانت، مبلغی از وی دریافت کند؛[1]
شایان ذکر است، برای تحقّق امر مذکور طرفین میتوانند از قراردادهای ذیل استفاده نمایند:
– استفاده از قرارداد «مصالحه»؛ مثلاً مضمون عنه به عنوان مصالِح (صلح کننده) بگوید: «مصالحه میکنم فلان مبلغ را بر ذمّۀ خودم، در عوض اینکه ضمانت مذکور را قبول کنی» و ضامن به عنوان متصالِح قرارداد صلح را قبول نماید.
در این صورت، بر متصالِح قبول ضمانت لازم میشود و مصالح نیز مبلغ مورد صلح را به وی بدهکار میشود.
– استفاده از «جُعاله»؛ مثلاً مضمون عنه قبل از تحقّق ضمانت به ضامن بگوید: «اگر این ضمانت را بپذیری، فلان مبلغ به تو میپردازم»؛ که در این صورت، پس از پذیرفتن ضمانت، مضمون عنه مبلغ مذکور را به وی بدهکار میشود.
شایان ذکر است، برای تحقّق امر مذکور طرفین میتوانند از قراردادهای ذیل استفاده نمایند:
– استفاده از قرارداد «مصالحه»؛ مثلاً مضمون عنه به عنوان مصالِح (صلح کننده) بگوید: «مصالحه میکنم فلان مبلغ را بر ذمّۀ خودم، در عوض اینکه ضمانت مذکور را قبول کنی» و ضامن به عنوان متصالِح قرارداد صلح را قبول نماید.
در این صورت، بر متصالِح قبول ضمانت لازم میشود و مصالح نیز مبلغ مورد صلح را به وی بدهکار میشود.
– استفاده از «جُعاله»؛ مثلاً مضمون عنه قبل از تحقّق ضمانت به ضامن بگوید: «اگر این ضمانت را بپذیری، فلان مبلغ به تو میپردازم»؛ که در این صورت، پس از پذیرفتن ضمانت، مضمون عنه مبلغ مذکور را به وی بدهکار میشود.
[1]. این مبلغ – در صورت توافق – در ازای «قبول ضمانت» به ضامن تعلّق میگیرد و مبلغ مذکور، غیر از مال یا مبالغی است که وی میتواند با توجّه به مسألۀ «1091» از مضمون عنه مطالبه نماید.