مالی که در دست کسی قرار ندارد و صاحبش آن را گم کرده، برای یابندۀ آن احکام ویژهای وجود دارد که در این فصل به بیان آن پرداخته میشود؛
مال گمشده[1] دو قسم است: «حیوان[2]» و «غیر حیوان»؛[3]
مال گمشده[1] دو قسم است: «حیوان[2]» و «غیر حیوان»؛[3]
[1]. توضیحات بیشتری در مورد معنای «گمشده»، در مسألۀ «1422» ذکر شده است.
[2]. حیوان گمشده در اصطلاح فقهی، «ضالّه» نامیده میشود.
[3]. احکام مربوط به «لقیط» در جلد چهارم، فصل «برخی از احکام مربوط به اولاد» ذکر میشود؛ منظور از «لقیط» نوزاد یا کودک صغیری است که توانایی حفظ و نگهداری خود را ندارد و در اماکن عمومی مثل حاشیۀ خیابان، کوچه، یا مسجد یا بیمارستان یافت میشود و بدون سرپرست رها شده و پدر و مادرش معلوم نیست.