مسأله 1136. اگر حقّی که بر عهدۀ مکفول ثابت است بدون مدّت (حالّ) بوده یا مدّت آن فرا رسیده باشد، کفالت به‌طور حالّ و مدّت­دار – هر دو – صحیح است؛
امّا چنانچه حقّ مذکور مدّت­دار باشد، تنها کفالت به همان صورت مدّت­دار صحیح است و لازم است مدّت آن معیّن باشد.
شایان ذکر است، چنانچه قید و شرطی در مورد مدّت­دار بودن کفالت وجود نداشته و کفالت از این جهت بدون قید و شرط (مطلق) منعقد شود، کفالت بدون مدّت محسوب می‌گردد.
مسأله 1137. اگر کفالت بدون مدّت بوده یا مدّت­دار بوده و مدّتش فرارسیده، صاحب حقّ (مکفول له) می­تواند از کفیل بخواهد مکفول را فوراً حاضر کند‌ و در صورتی که کفالت مدّت­دار باشد، این درخواست بعد از فرا رسیدن مدّت، جایز است.