[سؤال 6064]‏‏ ‏ ‏ 2886‏

‏‏ ‏ ‏ بسمه تعالی ‏ ‏ 22 / 6 / 1361‏

‏‏محضر مبارک رهبر انقلاب و بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران امام خمینی‏

‏‎‏احتراماً به عرض عالی می رساند شخصی است مبادرت به خوردن مشروبات‏‎ ‎‏الکلی در این جمهوری اسلامی می نماید و به نوامیس مسلمانان تجاوز می کند و به‏‎ ‎‏مراجع عالی قدر توهین می نماید از نظر وظیفه شرعی نصیحت و نهی از منکر شده‏‎ ‎‏است متأسفانه مؤثر واقع نگردیده است تقاضا دارم حکم الله‌ را از نظر معاشرت و‏‎ ‎‏طهارت و نجاست و حد شرعی بیان فرمایید؟‏

‏‏بسمه تعالی، اگر ترک معاشرت موجب می شود شخص مشارالیه دست از‏‎ ‎‏اعمال خلاف خود بردارد لازم است از معاشرت با او خودداری نمایید و تا‏‎ ‎‏ارتداد او ثابت نشود محکوم به حکم سایر مسلمین است.‏

‏‏[سؤال 6065]‏‏ ‏ ‏  ‏‏—->‏‏ ‏‏ 2845‏

‏‏2. اگر ایشان صحبت های مخالفت آمیز بکنند آیا صحیح است در آن هنگام‏‎ ‎‏مخالفت خودم را به طریقی ابراز کنم؟‏

‏‏بسمه تعالی، ابراز تنفر و انزجار از وقوع عمل محرم با رعایت ضوابط‏‎ ‎‏اسلامی لازم است.‏

‏‏[سؤال 6066]‏‏ ‏ ‏  ‏‏—->‏‏ ‏‏ 7374‏

‏‏5. معاشرت با افرادی که عمل حرامی چون مشروبخوری و زنا و غیره انجام‏‎ ‎‏داده اند.‏

‏‏بسمه تعالی، با مراعات شرایط مقرّره، نهی از منکر نمایند و ترک معاشرت،‏‎ ‎‏یکی از درجات نهی از منکر است.‏

‏‏[سؤال 6067]‏‏ ‏ ‏  ‏‏—->‏‏ ‏‏ 774‏

‏‏2. آیا خرید اجناس از مغازه هایی که صاحبان آن ها ایرانی و مانند سایر امریکاییان،‏‎ ‎‏کافر می باشند، مجاز است یا خیر؟‏

‏‏بسمه تعالی، مانع ندارد، مگر آن که ترک معامله با این گونه افراد موجب شود‏‎ ‎‏که از انحراف برگردند.‏

‏‎‏[سؤال 6068]‏‏ ‏ ‏  ‏‏—->‏‏ ‏‏ 2664‏

‏‏2. معاشرت با شخص کاهل نماز به این معنا که احتمالاً ماهی، هفته ای ممکن است‏‎ ‎‏یکی ـ دو رکعت به جا آورد، چگونه است؟ و همچنین استفاده از غذا در آن منزل؟‏

‏‏بسمه تعالی، با مراعات شرایط مقرّره، امر به معروف و نهی از منکر نمایید‏‎ ‎‏و اگر ترک معاشرت، موجب می شود او در خواندن نماز کوشا شود،‏‎ ‎‏معاشرت نکنید.‏

‏‏[سؤال 6069]‏‏ ‏ ‏  ‏‏—->‏‏ ‏‏ 95‏

‏‏3. رفت و آمد به خانه مسلمانانی که نماز نمی خوانند و اعضایی از خانواده آن ها‏‎ ‎‏بی حجابند، صحیح است یا خیر؟‏

‏‏بسمه تعالی، واجب است آن ها را امر به معروف و نهی از منکر نمود و‏‎ ‎‏چنانچه ترک رفت و آمد موجب اصلاح آن ها است ترک، واجب است.‏

‏‏[سؤال 6070]‏‏ ‏ ‏ 2887‏

‏‏ ‏ ‏ بسمه تعالی ‏ ‏ 15 / 10 / 1358‏

‏‏پس از عرض سلام خدمت امام امت، حضرت آیت الله‌ العظمی خمینی و برادران‏‎ ‎‏و خواهران خستگی ناپذیر در راه به ثمر رسانیدن اهداف مقدس اسلام.‏

‏‏خواهشمند است به دو سؤال زیر که برای این جانبان تا اندازه ای مبهم می باشد‏‎ ‎‏جواب صریح عنایت فرمایید:‏

‏‏1. آیا می توانیم مسائل اسلامی را که علم توانسته ثابت کند، در مباحثات برای‏‎ ‎‏اثبات آن ها از علمی بودنش استفاده کنیم؟ به عبارت دیگر‏‎ ‎‏آیا ما برای روشن کردن‏‎ ‎‏اذهان و تشریح مسائل اسلامی برای آن ها می توانیم مسائل را به صورت علمی بودن‏‎ ‎‏بیان کنیم. یعنی این که اسلام را به صورت علمی بودن تشریح نماییم؟‏

‏‏بسمه تعالی، با شناخت اسلام به نحو صحیح، معرفی آن به هر طور صلاح‏‎ ‎‏و مؤثر است، مانع ندارد.‏

‏‎‏2. امروزه ما در خارج از کشور ایران با نیروهای اسلامی کشورهای دیگر مانند ترکیه و غیره برای بسیج‏‎ ‎‏شدن جهت مبارزه با امپریالیسم امریکا احتیاج به متحد شدن داریم؛ از این رو ما در مساجد و نماز‏‎ ‎‏جماعت های آن ها شرکت می کنیم و چون که آن ها از تربت استفاده نمی کنند و پیشانی را مثلاً روی‏‎ ‎‏موکت قرار می دهند، آیا این صحیح است که ما هم پیشانی را روی موکت قرار داده و نماز بگزاریم؟‏‎ ‎‏لطفاً بفرمایید به طور کلی بر چه چیز می شود سجده کرد و پیشانی را قرار داد؟‏

‏‏بسمه تعالی، در مورد تقیه جایز است.‏

‏‏[سؤال 6071]‏‏ ‏ ‏ 2888‏

‏‏ ‏ ‏ بسمه تعالی ‏ ‏ 18 / 4 / 1361‏

‏‏با عرض پوزش از تضییع اوقات شریف، خواهشمند است به سؤال زیر از نظر امام‏‎ ‎‏پاسخ دهید. ‏

‏‏در مورد افراد یا خانواده های ذیل، سؤالی برای من پیش آمده:‏

‏‏الف. افرادی که مخالف نظام جمهوری اسلامی هستند. ب. افرادی که رعایت‏‎ ‎‏حجاب و اصول اسلامی ـ کلی یا جزئی ـ را نمی کنند. ج. افرادی که وضع کسب‏‎ ‎‏درآمدشان از نظر شرعی مشکوک است. د. افرادی که درآمدشان، مخلوطی از حلال و‏‎ ‎‏حرام است. ه . افرادی که درآمدشان، از طریقۀ حرام به دست آمده است یا غیرمشروع‏‎ ‎‏است. سؤال این است که از نظر امام خمینی انجام اعمالی مثل: گفت وگو و مصافحه با‏‎ ‎‏آن ها، صلۀ رحم و به منزل آن ها رفتن، صرف غذای آنان، نماز خواندن در منزل آنان،‏‎ ‎‏هدیه دادن و گرفتن از آن ها، نسبت به افراد مذکور چه حکمی دارد؟ ‏

‏‏بسمه تعالی، گفت وگو و رفت وآمد با آنان اشکال ندارد؛ به خصوص اگر‏‎ ‎‏موجب هدایت آن ها شود، ولی تصرف در اموال آن ها در صورتی جایز‏‎ ‎‏است که علم به وجود مال حرام در آنچه مورد تصرف است نباشد.‏