مسأله 827. فردی که مخارج سال خود و خانواده‌اش را ندارد و با توضیحاتی که گذشت فقیر شرعی محسوب می‌شود و علاوه بر آن بدهی هم دارد و بدهی مذکور بابت آنچه مورد احتیاج فعلی اوست[1] نمی‌باشد، تنها می‌توان به اندازۀ کسری مخارج سال مربوط به نفقات وی و کسانی که واجب النّفقــۀ او محســوب می‌شــوند – مثل خانواده‌اش – بدون لحاظ بدهی و قرض وی، از وجوهات شرعیّه‌ای که در آن فقر معتبر است – با رعایت شرایط استحقاق آن – به وی پرداخت نمود؛
البتّه وی می‌تواند مبلغی را که به اندازۀ کسری مخارج سال مربوط به نفقات خود و خانواده‌اش بدون لحاظ قرضش دریافت کرده است، برای ادای بدهی و قرضش مصرف نماید، سپس چنانچه باز هم برای تأمین مخارج و نفقات سال خود و خانواده‌اش محتاج باشد، می‌توان به اندازۀ کسری مخارج سالش بدون لحاظ بدهی و قرضش، از وجوهات شرعیّه‌ای که در آن فقر معتبر است، با دارا بودن سایر شرایط آن به وی پرداخت نمود.

[1]. توضیح آن در مسألۀ قبل ذکر شد.