مسأله 953. طلبکار می‌تواند با رضایت بدهکار، مقداری از بدهی مدّت‌دار وی را نقداً‌ دریافت کند و او را از مقدار باقیماندۀ ‌بدهی، بریء الذمّه نماید.
مثلاً فردی که مبلغ 10 میلیون تومان به مدّت شش ماه از دیگری طلبکار است، می­تواند با توافق بدهکار، 8 میلیون تومان آن را به صورت نقد دریافت نموده و بقیّۀ طلب خویش را به بدهکار ببخشد و او را بریء الذمّه نماید.[1]

[1]. شایان ذکر است، طلبکار همین کار را می‌تواند با «فروش» طلب خویش به مبلغ کمتر انجام دهد مشروط بر اینکه موجب ربا نباشد و نیز ثمن، نباید طلبی باشد که خریدار، قبل از این معامله داشته (دین سابق بر عقد)، مثلاً‌ اگر علی 10 میلیون تومان طلب حالّ از حسین داشته و حسین 12 میلیون تومان طلب مدّت‌دار از علی داشته باشد، حسین نمی‌تواند 12 میلیون تومان طلب خویش را در مقابل 10 میلیون تومان طلب علی از خود، ‌بفروشد.