مسأله 1276. اگر کسی بخواهد طلبی را که از دیگران دارد هبه کند، دو صورت دارد:
الف. بخواهد آن را به شخص دیگری غیر از بدهکار هبه کند؛ چنین هبهای نیاز به قبول آن شخص دارد و با قبول هبه و تحویل گرفتن مال بخشیده شده،[1] هبه صحیح است.
ب. بخواهد آن را به خود بدهکار هبه کند؛ به این معنا که طلبش را به بدهکار به قصد بریء الذمّه کردن وی و اسقاط آنچه در ذمّه اوست ببخشد، چنین بخششی که «ابراء» نام دارد صحیح بوده و احتیاج به قبول بدهکار ندارد.
الف. بخواهد آن را به شخص دیگری غیر از بدهکار هبه کند؛ چنین هبهای نیاز به قبول آن شخص دارد و با قبول هبه و تحویل گرفتن مال بخشیده شده،[1] هبه صحیح است.
ب. بخواهد آن را به خود بدهکار هبه کند؛ به این معنا که طلبش را به بدهکار به قصد بریء الذمّه کردن وی و اسقاط آنچه در ذمّه اوست ببخشد، چنین بخششی که «ابراء» نام دارد صحیح بوده و احتیاج به قبول بدهکار ندارد.
[1]. احکام تحویل و قبض مال بخشیده شده، در مسائل بعد ذکر میشود.