مسأله 1230. اگر امانت‌گذار بمیرد، ودیعه باطل می‌شود و اگر مال مورد امانت به وارث منتقل شده – بدون اینکه فرد دیگری در آن حقّ داشته باشد – امانت‌دار باید آن را به وارث یا ولیّش برساند یا او را از این امر مطّلع سازد و چنانچه بدون عذر شرعی در این امر کوتاهی کند، ضامن است؛
البتّه، اگر فردی ادّعا کند وارث امانت‌گذار است، ولی امانت‌دار از گفتۀ او اطمینان پیدا نکند و برایش این امر ثابت نشود، یا احتمال عقلایی بدهد فرد یا افراد دیگری هم وارث باشند، باید تحقیق کند و چنانچه در این مدّت مال بدون کوتاهی و تصرّف غیر مجاز تلف شود، ضامن نیست.
مسأله 1231. اگر مالک (امانت‌گذار) بمیرد و افرادی که باید مال در اختیار آنان قرار گیرد، چند نفر باشند – مثل اینکه مال مورد امانت به عنوان ارث به چند وارث منتقل شده باشد[1]- امانت‌دار باید آن را به همۀ آنها یا وکیلشان بدهد و اگر بدون اجازۀ دیگران مال را به بعضی از آنان بدهد، نسبت به سهم بقیّه ضامن می‌باشد.

[1]. یا به جهت عمل به وصیت لازم باشد بخشی از امانت مذکور، در اختیار وصیّ وی گذاشته شود.