مسأله 1000. زنی که عقد موقّت شده اگر فقیر باشد، شوهرش و دیگران میتوانند – با رعایت سایر شرایط استحقاق[1] – به او زکات بدهند.[2]
شایان ذکر است، این حکم در مورد زنی که در عقد دائم فرد میباشد و فقیر است، ولی نفقهاش با شرط ضمــن عقــد و ماننــد آن ساقط شــده، نیز جاری اســت؛
امّا اگر ساقط شدن نفقه به سبب ناشزه بودن باشد، حکم مذکور محلّ اشکال است و احتیاط واجب در ترک پرداخت زکات به اوست.
شایان ذکر است، این حکم در مورد زنی که در عقد دائم فرد میباشد و فقیر است، ولی نفقهاش با شرط ضمــن عقــد و ماننــد آن ساقط شــده، نیز جاری اســت؛
امّا اگر ساقط شدن نفقه به سبب ناشزه بودن باشد، حکم مذکور محلّ اشکال است و احتیاط واجب در ترک پرداخت زکات به اوست.
[1]. از جمله، رعایت حکمی که در مسألۀ «998» ذکر شد.
[2]. ولی اگر زوجۀ مذکور در ضمن عقد بر شوهرش شرط کند که مخارج او را بدهد، یا به جهت دیگری دادن مخارجش بر شوهر واجب باشد، در صورتی که مخارج آن زن را بدهد، نمیتوان به آن زن زکات داد.