مسأله 190. اگر فردی که صیغۀ عقد را می‏خواند معنای آن را – هرچند به‌طور اجمالی – بداند و قصد تحقّق آن معنا را داشته باشد، عقد صحیح است.
بنابراین، لازم نیست معنای تک تک کلماتی را که در عقد به کار می‌رود بداند، یا تشخیص دهد که فعل، فاعل، مفعول یا جارّ و مجرور بر طبق دستور زبان عربی کدام است.