مسأله 68. برای آنکه ازدواج صحیح باشد، زن و مرد در صورتی که در امر ازدواج مستقل هستند و کسی نسبت به آنان شرعاً ولایت ندارد،[1] باید با اراده و اختیار خود اقدام به ازدواج نمایند و کسی یکی از آن دو یا هر دو را وادار به ازدواج نکرده باشد. بنابراین، ازدواج فرد «مُکْرَه» باطل است.[2]
مسأله 69. اگر زن و مرد، یا یکی از آن دو را به ازدواج وادار نمایند، ولی بعداً نسبت به عقدی که واقع شده ابراز رضایت نموده و آن را اجازه دهند عقد صحیح می‌باشد، هرچند احتیاط مستحب آن است که عقد را دوباره بخوانـند.
مسأله 70. اگر زن و مرد قلباً راضی به ازدواج باشند – هرچند تظاهر به نارضایتی نمایند – عقدی که توسط آن دو یا وکیل آنها واقع می­شود، صحیح است.

[1]. افرادی که دارای ولایت شرعی در امر ازدواج هستند و تفصیل موارد ولایت آنان در مبحث «افرادی که در امر ازدواج ولیّ شرعی محسوب می­­شوند» خواهد آمد.
[2]. توضیح بیشتر در مورد «اکراه»، در فصل «طلاق»، مسائل «489 و بعد از آن» ذکر می‌شود.