مسأله 1087. اگر طلبکار (مضمون له) در واقع معیّن نباشد، مثل آنکه دو نفر از شخصی طلبکار باشند و فردی بگوید: «من ضامن هستم که طلب یکی از شما دو نفر را بدهم»، چون معیّن نکرده طلب کدام را میدهد، ضمانت وی باطل است.
همین طور، اگر بدهکار (مضمون عنه) در واقع معیّن نباشد، مثل آنکه فردی از دو نفر طلبکار باشد و شخص دیگری بگوید: «من ضامن هستم، که بدهی یکی از آن دو نفر را به شما بدهم»، چون معیّن نکرده بدهی کدام را میدهد، ضامن شدن او باطل میباشد.
همین طور، اگر بدهکار (مضمون عنه) در واقع معیّن نباشد، مثل آنکه فردی از دو نفر طلبکار باشد و شخص دیگری بگوید: «من ضامن هستم، که بدهی یکی از آن دو نفر را به شما بدهم»، چون معیّن نکرده بدهی کدام را میدهد، ضامن شدن او باطل میباشد.