٭ تسهیلات «سفارش ساخت یا استصناع» معمولاً جهت تأمین اعتبار لازم برای تهیّه و تولید انواع مختلف کالاهای مورد نیاز مانند پوشاک، کفش، مبل، ابزار آلات صنعتی، قطعات و لوازم یدکی خودرو، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
٭ تسهیلات سفارش ساخت (استصناع) در بانک­ها به صورت­های مختلفی اجرا می‌شود که از جملۀ آنها، دو مورد ذیل (الف و ب) می­باشد:
الف. تسهیلات مذکور، ترکیبی از دو قرارداد «استصناع نسیه و استصناع نقد» (استصناع اوّلی و استصناع ثانوی) باشد به صورت ذیل:

استصناع اوّلی (استصناع نسیه)

ابتدا متقاضی تسهیلات با بانک، قرارداد استصناع به صورت نسیه (اقساطی یا رأسی) منعقد کند تا اینکه بانک سفارش خاصّی – مانند تولید لوازم یدکی معیّن – را برای او انجام دهد و حقّ الزحمۀ آن را به صورت نسیه از او دریافت نماید.

استصناع ثانوی (استصناع نقد)

بانک پس از انعقاد استصناع اوّلی، برای انجام اموری که مقصود متقاضی تسهیلات است (مانند تولید لوازم یدکی معیّن) اقدام به انعقاد قرارداد استصناع دوّم به صورت نقد[1] نماید و سفارش تولید را به شخص ثالثی واگذار کند.
بانک در بیشتر موارد، متقاضی تسهیلات را برای انعقاد استصناع دوّم وکیل می­کند و در بعضی از موارد نیز خود اقدام به این امر می­نماید.
ب. تسهیلات مذکور، ترکیبی از قرارداد سفارش ساخت «استصناع» و «فروش اقساطی» به صورت ذیل منعقد گردد:

[1]. در بعضی موارد، تسهیلات به تناسب پیشرفت مراحل سفارش تدریجاً پرداخت می­شود و به صورت استصناع نقد و نسیه است.

سفارش ساخت (استصناع)

ابتدا بانک‌ بنا به درخواست متقاضی تسهیلات، کالایی را با اوصاف خاص در قالب قرارداد استصناع به تولید کننده یا پیمان‌کار برای خود (بانک) سفارش دهد و مبلغ تسهیلات را به صورت نقد[1] پرداخت نماید.
(بانک در بیشتر موارد، متقاضی تسهیلات را برای انعقاد این قرارداد استصناع وکیل می‌کند و گاه نیز خود اقدام به این امر می­نماید).

[1]. همان.

فروش اقساطی

بانک پس از آنکه کالای خاص تولید شده و به ملکیّت بانک درآمد، آن را به ‌صورت فروش نسیۀ اقساطی به متقاضی کالا واگذار کند.[1]

[1]. واگذاری کالای ساخته شده می­تواند به صورت قرارداد فروش نسیۀ رأسی یا اجاره به شرط تملیک نیز صورت بگیرد.