٭ درخواست «تسهیلات مضاربه»، معمولاً زمانی صورت میگیرد که متقاضی برای فعالیّت تجاری خویش احتیاج به تأمین یا افزایش سرمایه دارد.
٭ در تسهیلات مضاربه، بانک به عنوان «مالک» در قرارداد مضاربه، سرمایه را در اختیار متقاضی تسهیلات که «عامل» مضاربه میباشد، برای انجام فعالیّت اقتصادی قرار میدهد و در پایان کار، سود حاصل از فعالیّت اقتصادی بین بانک و عامل تقسیم میشود.
٭ انعقاد قرارداد تسهیلات مضاربه معمولاً پس از تعیین موضوع آن، مقدار سرمایۀ لازم برای تجارت مورد نظر، مبالغ تقریبی هزینههای مربوطه، حداکثر زمان لازم برای دورۀ مضاربه، پیشبینی میزان فروش، نسبت پیشنهادی متقاضی برای تقسیم سود حاصل از مضاربه به صورت کسری یا درصدی از منافع، صورت میگیرد.
٭ در تسهیلات مضاربه، بانک به عنوان «مالک» در قرارداد مضاربه، سرمایه را در اختیار متقاضی تسهیلات که «عامل» مضاربه میباشد، برای انجام فعالیّت اقتصادی قرار میدهد و در پایان کار، سود حاصل از فعالیّت اقتصادی بین بانک و عامل تقسیم میشود.
٭ انعقاد قرارداد تسهیلات مضاربه معمولاً پس از تعیین موضوع آن، مقدار سرمایۀ لازم برای تجارت مورد نظر، مبالغ تقریبی هزینههای مربوطه، حداکثر زمان لازم برای دورۀ مضاربه، پیشبینی میزان فروش، نسبت پیشنهادی متقاضی برای تقسیم سود حاصل از مضاربه به صورت کسری یا درصدی از منافع، صورت میگیرد.
[1]. «مضاربه» عقدی است بین دو طرف، به این صورت که یکی از آنها سرمایهای را به دیگری میدهد تا با آن تجارت کند و هر دو به صورت کسر یا درصد مشاع، در سودی که حاصل میشود با توافق هم شریک باشند.
کسی که سرمایه را میدهد «مالک یا مضارب» و دیگری که خرید و فروش و تجارت را انجام میدهد، «عامل» نام دارد؛ توضیحات بیشتر در مورد قرارداد مضاربه در جلد سوّم، فصل «مضاربه» ذکر شده است.